Üzerime gelip yerleşen düzenleme sevdasını başımdan savmaya çalışırken elim bilgisayarımdaki klasörlere de bulaştı. Karşıma Sam Toft çıktı. Bir sanatçının bir karakteri zaman döngüsünün içine çekip evirmesi, çevirmesi, karakterin yaşamaya devam etmesi hoşuma gidiyor. Belki sırf bu yüzden buraya alıp duruyorum.

Aşağıda gördüğüm şey aşkın yalın hali. Sakin, basit, her ne olursa olsun hep yanyana, omuzomuza, hep sıcacık, hep içiçe.  Kimi yağmurlu, kimi karlı, kimi rüzgarlı... Mustard ve sevgilisi için Doris, bizim için Pirinç, sevgili Heidi için Sıdıka ile Sonya.. İşte onlar aşkın yanıbaşında bizim biricik izleyicilerimiz...

Read More →

Böyle denizi izlerken yanındaki ile sakin sessiz duru bir susmayı başarabilmek çok güzel, sonra durduk yerde günlük dertleri sahiplenip yanındakine akşama ne yemek yapsam diye sormak, soluklanmak, bakmak, bakmak, bir deniz şıpırtısının durağanlığında kaybolmak...

Read More →

Sam Toft çalışmalarına ara vermeden devam etmek istiyorum, çok fazla söze gerek yok, çalışmalara bayıldım, hepsine...

Read More →